Powiatowy Lekarz Weterynarii w Szczytnie informuje o zmianie zasięgu strefy wolnej od choroby niebieskiego języka

Główny Lekarz Weterynarii poinformował o stwierdzeniu na terytorium Polski szóstego w 2025 r. ogniska choroby niebieskiego języka, serotyp 3 (BTV-3).

Ognisko choroby zostało stwierdzone 19 września 2025 r. w gospodarstwie, w którym utrzymywano 30 sztuk bydła (typ użytkowy mleczny), położonym w miejscowości Huta Szklana, w gminie Krzyż Wielkopolski, powiat czarnkowsko-trzcianecki, województwo wielkopolskie.

Gospodarstwo położone jest na obszarze w Polsce, który nie jest wolny od zakażenia BTV, jednakże obszar, który nie jest wolny od zakażenia BTV wyznaczony w związku z tym ogniskiem, ulegnie rozszerzeniu na części dotychczas wolne od zakażenia BTV w województwie kujawsko-pomorskim i wielkopolskim.

Aktualne informacje dotyczące sytuacji epidemiologicznej w zakresie choroby niebieskiego języka w Polsce dostępne są na stronie Głównego Inspektoratu Weterynarii pod linkiem:

https://www.wetgiw.gov.pl/nadzor-weterynaryjny/bt-w-polsce-mapa-obszary-ogniska .

Aktualnie powiat szczycieński znajduje się w obrębie obszaru, który nie jest wolny od zakażenia BTV, w związku z czym Powiatowy Lekarz Weterynarii w Szczytnie przypomina, że przemieszczenia zwierząt z gatunków wrażliwych (w tym bydła, owiec i kóz) na obszar na terytorium Polski dotychczas wolny od zakażenia BTV można dokonać wyłącznie przy spełnieniu wymagań rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 19 grudnia 2024 r. w sprawie środków podejmowanych w związku z wystąpieniem choroby niebieskiego języka (Dz.U. z 2024 r. poz. 1906 z zm.), w tym w stosownych przypadkach po uzyskaniu ujemnego wyniku badania w kierunku BTV zwierząt, które mają być przemieszczone.

O chorobie niebieskiego języka

Choroba niebieskiego języka (Bluetongue) jest zakaźną chorobą przeżuwaczy, zarówno domowych jak i dzikich (chorują na nią bydło, owce i kozy, ale także sarny, jelenie, łosie, afrykańskie antylopy, wielbłądy, słonie), wywoływaną przez wirus z rodzaju Orbivirus (Reoviridae). Zwierzęta nie zarażają się bezpośrednio od siebie, a jedynie poprzez owady kłująco-ssące z rzędu muchówek,  rodzaju kuczmany (Culicoides) oraz poprzez krew lub nasienie.

Choroba nie przenosi się na inne gatunki zwierząt gospodarskich i domowych oraz na ludzi, co oznacza, że mięso, mleko, skóry i wełna oraz inne produkty pochodzące od przeżuwaczy nie stanowią zagrożenia dla ludzi. 

Objawy

Bydło zakaża się znacznie częściej niż owce, aczkolwiek bydło choruje rzadko. Ponadto choroba ta u bydła przebiega w łagodniejszej postaci niż u owiec. Po przechorowaniu bydło może stać się nosicielem zarazka, co prowadzi do zakażania kuczmanów i przenoszenia wirusa za ich pośrednictwem na zwierzęta zdrowe.

Z uwagi na długi okres wylęgania choroby objawy kliniczne u bydła mogą nie być widoczne nawet do 60-80 dnia po zakażeniu. Jednakże jeśli wystąpią, można zaobserwować:

• gorączkę,
• ślinotok,
• zaczerwienienie i obrzęk błony śluzowej jamy ustnej,
• owrzodzenie opuszki zębowej i niekiedy końca języka,
• zapalenie koronki i tworzywa racic, będące przyczyną kulawizny,
• u krów mlecznych - łuszczenie się naskórka strzyków i tworzenie się strupów,
• ronienia,
• rodzenie zdeformowanych cieląt, przy czym deformacje dotyczą najczęściej głowy. Na zakażenie najbardziej podatne są płody w okresie rozwoju mózgu.